Zakończenie rekolekcji i zawierzenie parafii Matce Bożej Fatimskiej

środa, 23 Grudzień 2020

Objawienia i nadprzyrodzone znaki występują w całych dziejach ludzkości, wkraczają niekiedy w centrum ludzkich wydarzeń i towarzyszą historii świata, zdumiewając tak wierzących, jak i niewierzących. Zjawiska te zawsze skupione są wokół centralnego motywu Chrystusowego przepowiadania — wokół miłości Boga Ojca, która pobudza ludzi do nawrócenia i daje im łaskę, aby potrafili zawierzyć Mu z synowską ufnością. Taką wymowę ma również orędzie z Fatimy, którego naglące wezwanie do nawrócenia i pokuty wprowadza nas w istocie w samo serce Ewangelii- tak w wielkim skrócie można opisać trzy dni adwentowych rekolekcji w naszej parafii prowadzonych przez O. dr Zdzisława Świniarskiego z Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, proboszcz przyklasztornej parafii Chrystusa Króla w Polanicy Zdroju. Fatima to bez wątpienia najbardziej profetyczne z objawień nowożytnych. Pierwsza i druga część orędzia dotyczą przede wszystkim straszliwej wizji piekła, kultu Niepokalanego Serca Maryi i drugiej wojny światowej oraz zapowiadają ogromne szkody, jakie Rosja miała wyrządzić ludzkości przez odejście od wiary i wprowadzenie komunistycznego totalitaryzmu. Te tematy były przedmiotem dwóch dni przepowiadania kaznodziei. Ojciec Zdzisław podkreśla, że w 1917 r. nikt nie mógłby sobie wyobrazić tego wszystkiego: troje pastorinhos (pastuszków) z Fatimy widzi, słyszy i zapamiętuje objawienia, a Łucja, świadek żyjący do, na polecenie biskupa Leirii i za przyzwoleniem Matki Bożej utrwala je na piśmie. Przypominając wiele faktów i dat (3 maja 1967 Paweł VI udaje się z jednodniową pielgrzymką do Fatimy, gdzie wygłasza homilię skierowaną do całego świata; 13 maja 1981 Zamach na Jana Pawła II. Siostra Łucja ofiarowuje swoje życie za Ojca Świętego. Odtąd będzie to czynić codziennie, gdyż "Papież jest ważniejszy".3 maja 2000 Jan Paweł II przybywa do Fatimy, gdzie wynosi na ołtarze Hiacyntę i Franciszka. Przed beatyfikacją Ojciec Święty spotyka się z 93-letnią Siostrą Łucją) Ojciec rekolekcjonista przypominał orędzie wypływające z tych wszystkich wydarzeń, z których płynęło nawoływanie do pokuty, wynagradzania Niepokalanemu Sercu w nabożeństwach w Pierwsze Soboty, konieczność i siła płynąca z codziennego odmawiania różańca. 13 lutego 2005 Siostra Łucja po trzech godzinach spokojnego gaśnięcia wypowiada ostatnie słowa: "Serce Jezusa, Niepokalane Serce Maryi. Z Franciszkiem i Hiacyntą idziemy, idziemy, idziemy...". Była godzina 17.25 - czas, w którym rozpoczynały się fatimskie objawienia. Być może ostatnie objawienie Matki Bożej Fatimskiej miało miejsce w chwili śmierci Łucji. Przypomnienie tych i wielu innych, niekiedy mało znanych faktów z życia Fatimskich Pastuszków było możliwością odczytania na nowo sekretów fatimskich, z których, jak przekonywał O. rekolekcjonista płynie niezwykła troska Maryi o zbawienie człowieka, wypraszanie pokoju i doczesnego szczęścia.

Rekolekcje, dobiegły końca we wtorkowy wieczór i zostały zakończone zawierzeniem naszej Parafii opiece i orędownictwu Fatimskiej Pani.

ZAWIERZENIE PARAFII MATCE BOŻEJ FATIMSKIEJ

Matko Boża fatimska, Piękna Pani. Przez trzy dni, w tajemnicy Świętych Obcowania wraz ze św. Franciszkiem, św. Hiacyntą i siostrą Łucją, zapewne doświadczająca już nieba, z różańcem w ręku przemierzaliśmy w duchu wiary od Nazaretu, Betlejem, przez Jerozolimę, Górę Tabor i Golgotę miejsca, gdzie miłość Boża objawiała się ludziom. Oczami wiary przypominaliśmy sobie wydarzenia i ludzi doświadczających nawrócenia i łaski nowego życia. Za Twoją przyczyną chcemy podziękować dziś Bogu, za ten cenny dar i wszelkie dary, jakie dzięki Twemu orędownictwu i przez posługę słowa o. Zdzisława spłynęły na każdego z nas.

Niepokalana Dziewico, wpatrując się w Twoje piękno , budzące nadzieje na nowe życie w nas, prosimy: przywrócić spokój naszym sercom, wypraszaj dar jedności naszym rodzinom, szczególnie tym, które przeżywają swoje trudności i kłopoty, wszystkim skłóconym i oddalonym od siebie wyjednaj łaskę wybaczenia i chęci powrotu do pierwszej miłości.

Matko, która w swym sercu nosisz ludzkie boleści i błędy, wspomagaj i zachęcaj żyjących w związkach niesakramentalnych, którzy z różnych powodów nie mogą jeszcze wrócić do Stołu Pańskiego i jedności Kościoła, aby jak najszybciej znaleźli sposób na powrót do źródła łask, pobudzaj łaską troski o życie wieczne także tych, którzy niestety nie chcą do tej jedności powrócić świadomie oraz dobrowolnie pozbywają się Eucharystii, pokarmu na życie wieczne.

Dziewicza Matko Odkupiciela, całkowicie oddana mocy Najwyższego Pana, za twoim macierzyńskim wstawiennictwem spraw, aby obficie rozlała się łaska naszego Pana na dzieci i młodzież naszej parafii, chroń ich niewinność serca czystość duszy i ciała. Wypraszaj wszystkim nowe siły i pragnienia, aby dary Ducha Bożego, jakie otrzymują w sakramentach przemieniały ich życie, by cieszyło Twoje serce i radowało Serce Boże. Okryj swym płaszczem opieki i ulgi w cierpieniu wszystkich naszych chorych, cierpiących, samotnych i opuszczonych, dodawaj sił i Bożego światła pogubionym w życiu, szukającym swego miejsca w świecie.

Wypraszaj światło Świętego Ducha Bożego, aby wszyscy do których nas codziennie posyłasz odnaleźli na nowo drogę w najbezpieczniejsze ręce- w ręce Boga Ojca. Prosimy weź do swego serca wszystkie nasze bolączki, problemy naszej parafii, kłopoty naszych rodzin i nasze osobiste zmartwienia. Nie zapominaj o skrzywdzonych, pogubionych, tracących nadzieje i bezrobotnych. Wszystkim zgorszonym grzechami Kościoła wlej nową nadzieję, że grzech chociaż pojawia się to nie jest silniejszy od Twojej wstawienniczej mocy i potęgi Bożego przebaczenia i miłosierdzia. Swymi modlitwami przed tronem Najwyższego wypraszaj życie wieczne naszym zmarłym parafianom, aby i oni dotarli przed Oblicze Boże <święci i nieskalani>.

Maryjo Świątynio i oblubienico Ducha Świętego zawierzamy Ci dzieło budowy naszej nowej świątyni parafialnej, wspomagaj prosimy nasz trud, wspieraj budowniczych i ofiarodawców, wynagradzaj potrzebnymi łaskami i błogosław tych, którzy wspierają to dzieło swymi ofiarami materialnymi, duchowymi, swą modlitwą i cierpieniem. Pozwól nam , nowej wspólnocie rodzącej się tu, abyśmy jak najszybciej mogli oddawać w niej cześć i uwielbienie Nieskończonemu Bogu. Arko Przymierza całym sercem pragniemy bowiem w tym nowym miejscu przebywania Boga wychwalać Jego miłosierdzie, dziękować za dar życia i świętości, jaki będziemy tu otrzymywać wsłuchując się w Boże słowo i przyjmując święte sakramenty.

Naucz nas wszystkich na nowo i żarliwiej kroczyć drogą prawdziwej miłości, pokornej służby i niestrudzonej gorliwości, ufności w Twoją Opatrzność, drogą przebaczenia i żalu za popełniane i raniące Twe Niepokalane Serce nasze grzechy. Wzywaj nad nami Bożego miłosierdzia, aby i nasze codzienne życie było pełne łaski. Prosimy Cię o to wraz z naszym Patronem, Bł. Ks. Jerzym, jako kapłan Twojego Syna, zapatrzony w Jego i Twoje Niepokalane serce oddał życie za prawdę, za szarganą godność dziecka Bożego i o pokój w narodzie. Pokornie prosimy ukryj w swym sercu nas wszystkich, nasze upadki i zwycięstwa, nasze rozterki i radości, i bądź z nami na naszej życiowej pielgrzymce, by nieść innym Chrystusa i osiągnąć pełnie odkupienia. Amen.