Wtorek, I Tydzień Adwentu

wtorek, 29 Listopad 2022

Prorok Izajasz zapowiada, że z pnia Jessego wyrośnie Odrośl, której kwiatem będzie Mesjasz. Jest to niezwykłe, że Mesjasz został zapowiedziany nie z wywyższonego rodu Dawida, którym był w okresie Salomona i później, ale ze ściętego drzewa Dawida, czyli rodu Dawida upokorzonego, ubogiego i pokornego, jakim stał się po Niewoli Babilońskiej. Według interpretacji Ojców Kościoła ową Odroślą-Gałązką była Matka Najświętsza, a kwiatem Pan Jezus, który z Niej się narodził. W Panu Jezusie, w Jego Człowieczeństwie, zamieszkiwał Duch Święty, nie tak jak wcześniej u proroków, królów i sędziów, na chwilę, ale na stałe. Duch Święty obdarzał Pana Jezusa, w Jego człowieczej naturze, wszystkimi swoimi Darami. Również my, którzy należymy do Pana Jezusa, którzy otrzymaliśmy Chrzest i Bierzmowanie, również się nimi cieszymy. Jednakże nie mogą się one ujawnić w człowieku pysznym i nadętym, który wszystko przypisuje samemu sobie. Wtedy Duch Święty jest jakby uśpiony. Z kolei, gdy pokornie zwracamy się do Boga, prosząc o Jego działanie, Duch Święty uaktywnia się w nas. Jednym z owoców tej aktywności jest znajomość Pana Boga, tak jak to określił Izajasz: Kraj się napełni znajomością Pana na kształt wód, które wypełniają kraj.

Psalm 72 mówi o królewskiej władzy Mesjasza, którą otrzymał od Boga. Jako chrześcijanie wierzymy, że psalm ten opisuje panowanie Jezusa Chrystusa. Na czym polega owo panowanie? Tę władzę Pana Jezusa można rozumieć dwojako, mianowicie, Pan Jezus jest sędzią naszych uczynków poprzez głos sumienia i poprzez ukazane w Kazaniu na Górze i w swoim Życiu prawo miłości, nowe przykazanie: Miłujcie się wzajemnie, tak jak Ja was umiłowałem. Zatem Ewangelia osądza nasze czyny i postawy, ale nie po to, żeby wpędzać nas w rozpacz, ale po to, abyśmy zobaczyli nasze grzechy i mogli z nich powstać, z Łaską Bożą. Jednocześnie władza sędziowska Pana Jezusa w sposób tajemniczy objawia się w Krzyżu, ponieważ na Krzyżu Pan Jezus osądził wszystkie nasze grzechy, biorąc je na Siebie i gładząc. Ilekroć przystępujemy do spowiedzi, to przystępujemy do Trybunału Miłosierdzia, który jest możliwy dzięki doskonałej Ofierze naszego Pana. Jednocześnie wierzymy, że Pan Jezus przyjdzie na końcu czasów, aby dokonać Sądu Ostatecznego. Ludzie zostaną osądzeni według tego, czy przyjęli ofiarowany dar zbawienia, czy też nie. Jeśli ktoś z własnej woli nie przyjmuje tego daru, to Pan Jezus uszanuje jego wolność i osądzi go według sprawiedliwości. Korzystajmy, zatem, z Miłosierdzia Bożego, póki trwa Czas Miłosierdzia.

Z czasów ziemskiego życia Pana Jezusa znamy kilka Jego modlitw. W dzisiejszej Ewangelii została zacytowana modlitwa radości Jezusa. Nasz Pan rozradował się z tego, że pokorni i pogardzani przez pysznych słyszą i rozumieją Ewangelię i to oni dostąpią zbawienia. Pan Jezus, w swoim Człowieczeństwie, raduje się, że tajemniczy Boży Plan się wypełnia. Ten fragment każe nam się zastanowić, czy ja potrafię radować się z tego, że Kościół głosi Ewangelię, że ludzie się spowiadają, przyjmują Komunię Świętą, że się modlą. Czy to wzbudza moją radość? Przecież, gdy rodzina rozwija się i panuje pokój oraz zgoda, to zwykle wywołuje to naszą satysfakcję. Czy zatem tym bardziej nie powinno to dotyczyć naszej wielkiej rodziny, Kościoła Świętego?
Pan Jezus zwraca nam również uwagę, że tajemnica Trójcy Świętej, tajemniczego Życia Boga, jest niepojęta dla rozumu człowieka i tylko ten, komu Syn Boży zechce objawić, może poznać, że Bóg jest Ojcem i Synem i Duchem Świętym. Kolejne pytanie: czy interesuje mnie ta tajemnica? Czy ja chcę czytać na ten temat, zgłębiać ją? Czy chcę klękać do modlitwy, prosząc Pana Jezusa, aby udzielił mi poznania tego wielkiego sekretu?
A zatem podejmujmy ten wysiłek, aby ucieszyć się w Duchu Świętym i aby zgłębiać niepojęte Życie Boga.