W Wielką Sobotę po zachodzie słońca, w atmosferze skupienia i oczekiwania, nasza wspólnota parafialna zgromadziła się, aby przeżywać najważniejszą i najbardziej uroczystą liturgię w ciągu całego roku – Wigilię Paschalną. Jak każdego roku liturgii przewodniczył ksiądz biskup Kazimierz Górny, którego obecność była dla nas wszystkich szczególnym znakiem jedności Kościoła i umocnienia w wierze.

Liturgia rozpoczęła się przed świątynią obrzędem poświęcenia ognia oraz zapaleniem paschału – świecy symbolizującej Zmartwychwstałego Chrystusa. W procesji światła weszliśmy do pogrążonego w ciemności kościoła, niosąc zapalone świece i wsłuchując się w przejmujące wezwanie: „Światło Chrystusa”. Ten prosty, a zarazem głęboki znak przypomniał nam, że to właśnie Chrystus rozprasza wszelkie mroki naszego życia.

Następnie wysłuchaliśmy uroczystego Orędzia Paschalnego – Exsultetu, które wybrzmiało jako radosne ogłoszenie zwycięstwa życia nad śmiercią. W rozbudowanej liturgii słowa przypomniane zostały najważniejsze wydarzenia historii zbawienia, ukazujące wierną miłość Boga do człowieka na przestrzeni dziejów. W homilii ksiądz dr Marek Story przypomniał, że Zmartwychwstanie Chrystusa nie jest jedynie wydarzeniem z przeszłości, ale żywą rzeczywistością, która przemienia nasze codzienne życie i daje nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.

Centralnym momentem liturgii była celebracja sakramentu chrztu świętego oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Z zapalonymi i uniesionymi świecami w dłoniach ponownie wyznaliśmy naszą wiarę i wyrzekliśmy się zła, odnawiając w sobie łaskę dziecięctwa Bożego.

Kulminacją Wigilii Paschalnej była uroczysta liturgia eucharystyczna oraz procesja rezurekcyjna po której wierni wracali do swoich domów umocnieni wiarą i nadzieją, niosąc w sercach prawdę, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał.